چون خون ز حلق تشنه‏ى او، بر زمین رسید

جوش از زمین، به ذروه‏ى عرش برین رسید

نزدیك شد، كه خانه‏ى ایمان شود خراب

از بس شكستها، كه به اركان دین رسید

اذان به وقت گلوی بریده

به بام بر شده ام از سپیده ی تو بگویم

اذان به وقت گلوی بریده ی تو بگویم

 اذان به وقت گلویی که قطعه قطعه غزل شد

غزل غزل شده ام تا قصیده ی تو بگویم

«... مرا ديگر مادر پسران مخوان كه مرا به ياد شيران بيشه مي اندازي. من پسراني داشتم و به نام آنها مرا «ام البنين» مي خواندند، و امروز صبح كردم، در حالي كه ديگر پسري ندارم... آيا ديدي عباس مرا كه چون شير ژيان حمله مي كرد بر گله هاي گوسفندان و فرزندان حيدر كرار همچون شيران دنبال او بودند؟ ...به من خبر رسيد كه ضربت عمود آهنين بر سر فرزندم فرود آمد. در حالي كه دست نداشت. واي بر من كه سر پسرم از ضربت عمود پيچيده شد.

ذبیح شش ماهه‎ی من

این اشعار از كتاب "یك ماه خون گرفته،‌هفتاد و دو ستاره" سروده

شاعر توانای آستان اهل بیت، جناب آقای غلامرضا سازگار است

كه به همت جناب آقای حسین فتحی تهیه و تنظیم گردیده است

 و همراه فایل صوتی "سبك نوحه‌خوانی" آن تقدیم می‌گردد، تا

 مداحان اهل بیت و دوستانی كه قصد نوحه‌خوانی در این ایام

 عزیز را دارند، از آن بهره‌مند شوند.

روز هفتم محرم تا تاسوعا

امام باقر علیه‏السلام فرمودند: امام حسین از كربلا نامه‏اى براى محمدبن حنفیه فرستاد كه متن آن چنین بود:

"بسم الله الرحمن الرحیم من الحسین بن على الى محمدبن على و من قبله من بنى‌هاشم، اما بعد فكان الدنیا لم تكن و كان الاخرة لم تزل، والسلام."(50)

نامه‏اى است از حسین بن على به محمدبن على و دیگر بنى‌هاشم. اما بعد، مثل این كه دنیا اصلا وجود نداشته و آخرت همیشگى و دائم بوده و هست.

این شعر از كتاب "یك ماه خون گرفته،‌هفتاد و دو ستاره" سروده شاعر توانای آستان اهل بیت، جناب آقای غلامرضا سازگار است كه به همت جناب آقای حسین فتحی تهیه و تنظیم گردیده است و همراه فایل صوتی "سبك نوحه‌خوانی" آن تقدیم می‌گردد، تا مداحان اهل بیت و دوستانی كه قصد نوحه‌خوانی در این ایام عزیز را دارند، از آن بهره‌مند شوند.

 حضرت علي‏عليه السلام مي‏فرمايد: «بکاء العيون و خشية القلوب

 من رحمة الله تعالي ذکره فاذا وجدتموها فاغتنموا الدعاء ⁽¹⁾

 ;گريه چشم‏ها و خشيت قلب‏ها ناشي از رحمت الهي است،

 پس هر وقت آن را يافتيد، دعا کردن را غنيمت‏شماريد.»

4 . شجاعت

خداوند متعال در توصيف ويژگيهاي مردان الهي و مبلغان راه حقيقت، شجاعت و شهامت را يکي از بارزترين صفات و خصلتهاي آنان مي‏شمارد و مي‏فرمايد: «الذين يبلغون رسالات الله ويخشونه ولا يخشون احدا الا الله وکفي بالله حسيبا» ; ⁽¹⁾ «کساني که رسالتهاي الهي را ابلاغ مي‏کنند و تنها از خدا مي‏ترسند و از غير او هيچگونه واهمه ندارند و خداوند براي حسابرسي کافي است .»

       ای زیباترین گل باغ حسین (ع)!

       ای جوان رعنا و رشید حسین (ع)

       ای علی (ع) را یادگار! ای علی اکبر!

       گلستانی از زیباترین گل های فداکاری!

      و دریایی از آبیِ عطوفت را دل دل خود، جمع داشتی

خداوند متعال براي سهولت پيمودن راه هدايت و رسيدن به قله‏هاي سعادت، علاوه بر دستورات و کتابهاي آسماني، الگوهاي عملي را نيز معرفي فرموده است تا مردم با اقتدا به رفتار آنها راه حقيقت و راستي را به درستي و آساني بپيمايند . تمام انبيا از اين افراد مي‏باشند و در راس همه، پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله قرار دارد .

قرآن کريم در مورد اقتدا به پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله فرمود: «ولکم في رسول الله اسوة حسنة‏» ; ⁽¹⁾ «براي شما در [رفتار] رسول خدا الگوي نيکويي است .»

نزول امام حسین علیه‏السلام به زمین كربلا(1) روز پنجشنبه دوم محرم سال شصت و یك بوده است.(2)

1- روش پند دادن گناهکاران

جواني خدمت امام حسين عليه السلام رسيد و گفت، من مردي گناهکارم و نمي‏توانم خود را در انجام گناهان باز دارم، مرا نصيحتي فرما.

قال الامام الحسين عليه السلام:

«افعل خمسة اشياء و اذنب ما شئت، فاول ذلک: لا تاکل رزق الله و اذنب ما شئت، و الثاني: اخرج من ولاية الله و اذنب ما شئت، و الثالث: اطلب موضعا لا يراک الله و اذنب ما شئت، و الرابع: اذا جاء ملک الموت ليقبض روحک فادفعه عن نفسک و اذنب ما شئت، و الخامس: اذا ادخلک مالک في النار فلا تدخل في النار و اذنب ما شئت.» ⁽¹⁾

امام حسين عليه‏السلام نگهبان وحى

بى‏ترديد مهم‏ترين دست‏آورد قيام امام حسين عليه‏السلام حفظ و تحكيم احكام اسلام است؛ چرا كه اگر حماسه عاشورا نبود به سبب تحريفاتى كه سردمداران حكومت‏هاى جائر در مبانى اسلامى ايجاد كرده بودند امروز از حقيقت اسلام اثرى نمى‏ماند. به حق بايد گفت «الاسلام محمدىّ الحدوث و حسينىّ البقاء» است؛ يعنى دينى كه حضرت محمد صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم از طرف خداوند آورد، به يارى فداكارى‏هاى امام حسين عليه‏السلام زمينه بقا و استمرارش فراهم شد. خداوند متعال در حديث قدسى خطاب به پيامبر اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم مى‏فرمايند: «اى محمّد من حسين را نگهبان وحى قرار دادم و او را با شهادت عزيز و گرامى داشتم»، و اين مؤيد صادقى بر اين مدعا است.

بسم رب الحسين

مــرا از جوهــر غـم آفـريـدند.
                              تــو را از ابــر, نـم نـم آفريـدنـد.
براى گريه درسوگ حسين است.
                                   اگــر مـــاه محـــرم آفـريـدنـد.

بازحماسه پرشوروخوروش عاشورا و باز شور حسيني؛عشق حسيني، ياد حسيني، نام حسيني شوراست،شوري به پهناي بي نهايت.وغيرقابل توصيف،

 شورحسين سلام الله عليه نه به اين عصروعصرهاي گذشته منحصراست، اين شورسنگ بناي خلقت است و«چندين هزارساله قبل ازخلقت آدم البشراست كه درآسمان وزمين،دربين فرشتگان و ملائك برپابود».(1)

بخش مهمي از آيات قرآن ، که گاه به يک سوم و گاه به يک چهارم و در برخي احاديث در حد نيمي از قرآن شناخته شده، در ارتباط نزديک با پيامبر و اهل بيت رسول خداست، به طوري که در برخي از روايات آمده که نيمي از قرآن درباره ما و نيمي درباره دشمنان ماست. بيش از هزار آيه چون آيات تطهير و مباهله و نور و ذي القربي و تبليغ و ولايت، در روايات معصومين‏عليهم السلام بر ائمه‏عليهم السلام و فضيلت‏ها و عملکرد و انديشه و گفتار و رفتار آنان تطبيق و تفسير شده است. و بخشي از آيات، اختصاص به حضرت سيد الشهدا و جريان عاشورا و فرهنگ کربلا دارد.